ਪਿਛਲੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਕਰੀਬ 2400 ਗ੍ਰਾਮ ਸੋਨਾ ਚੂਰਾ ਪੋਸਤ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਰੋਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੁਸਾਫਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਸਪਲਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ‘ਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ‘ਤੇ ਕਸਟਮ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਿਸਕੁਟ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੇਸਟ ਚੇਨ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਸਕਰੀ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਇਸਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਹੈ। ਕੈਮੀਕਲ ਰਾਹੀਂ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਗੁਲਾਬੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ‘ਤੇ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਰਸਾਇਣਾਂ ਕਾਰਨ ਉਕਤ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੰਗ ਫਿਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਰਕ ਸਿਰਫ ਇੰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ 1 ਹਜਾਰ ਗ੍ਰਾਮ ਸੋਨਾ ਕੈਮੀਕਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਕਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰੀਬ 700 ਗ੍ਰਾਮ ਸੋਨਾ ਬਰਾਮਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਤਰਲ ਪੇਸਟ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ।

ਇਸ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਜੈੱਲ ‘ਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ‘ਚ ਪਾ ਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਟਲ ਡਿਟੈਕਟਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਿਸ ਰਸਾਇਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੋਨਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 8 ਘੰਟੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਨਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਧਮਾਕਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਬੰ.ਬ ਧਮਾਕੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਰਲ ਪੇਸਟ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਗੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਾਲੇ ਫੋਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲੁਧਿਆਣਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਦੁਬਈ ਜਾ ਕੇ ਸੈਕੰਡ ਹੈਂਡ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਮੋਬਾਈਲ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸਮੇਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਸਪਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਆੜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।