ਪੂਰੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ‘ਚ ਵਣਜਾਰਾ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਵੀ ਸਮੁਦਾਇ ‘ਚ ਇਹ ਪੁਰਸ਼ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਵਾਜ਼ ਹੈ।ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।ਪਾਲੀ ਦੀ ਬਾਲੀ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਬੋਥਾਰਾ ਨਾਮੀ ਇਲਾਕੇ ‘ਚ ਇਥੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ‘ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਵਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।ਇਥੋਂ ਦੀਆਂ ਇੰਦਰਾ ਬਾਈ ਗਰਾਸਿਆ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ‘ਤੇ ਨਾਮ ਲਿਖੇ ਦੇਖੇ ਗਏ ਤਾਂ ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੱਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪਸੰਦ ਹੈ।ਅਸੀਂ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਕੱਪੜਿਆਂ ‘ਤੇ ਲਿਖਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਾਂ।ਇਹ ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਹੈ।ਕਾਲੀਬਾਈ ਨੇ ਬੇਟੀ ਲਾਲੀ ਬਾਈ, ਪਾਮੂਬਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਾ ਬਾਈ ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖਵਾ ਰਹੇ ਹਨ।ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ‘ਤੇ ਸੱਸ, ਬੇਟੀ, ਸਹੇਲੀ, ਨਨਦ ਦੇ ਨਾਮ।ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੇ ਕਿ ਸਾਡੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਸਮਾਜ ‘ਚ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਨਣ, ਵਰ ਚੁਣਨ, ਪੰਚਾਇਤ ‘ਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵਰਗੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ।ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਬੋਲੀ ਜੋ ਪਸੰਦ ਹੋਵੇ, ਉਸਦਾ ਲਿਖਵਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਰਕਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ‘ਚ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਹੈ।ਫਿਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ‘ਤੇ ਅਮਿਟ ਛਾਪ ਕਿਉਂ?

The post ਹੱਥਾਂ ‘ਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾਉਣਾ, ਗੁਲਾਮੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀ? ਜਾਣੋ ਕਿਉਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹਨ ਪਤਨੀਆਂ….. appeared first on Daily Post Punjabi.