ਦੋ ਸੌ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ 100 ਵੀਆਈਪੀ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਜਿਸ ਵੱਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰਾਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹਨ।ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਮੰਦਰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮੰਦਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਭੀੜ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਫੈਸਲੇ ਇਕੱਲੇ ਬਿਹਾਰੀਜੀ ਮੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲਏ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਹਰ ਮੰਦਰ ਲਈ ਆਪਣੀ ਰਜਿਸਟਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਆਨਲਾਈਨ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਉਚਿਤ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ।ਵਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ ਹਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਯਾਤਰੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਇਹ ਸਵਾਲ ਵੀ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਆਨਲਾਈਨ ਸਿਸਟਮ ਸਹੀ ਬਦਲਾਅ ਹੈ? ਜੇ ਦੋ ਸੌ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਵਪਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਟਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰੇਗੀ? ਜੇ ਵਧੇਰੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੰਜ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਉਹੀ ਨਜ਼ਾਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

The post ਵਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਬਾਂਕੇ ਬਿਹਾਰੀ ਮੰਦਰ ‘ਚ ਉਮੜਿਆ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਸੈਲਾਬ, ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ‘ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਛੁਟੇ ਪਸੀਨੇ… appeared first on Daily Post Punjabi.