ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧਾਮੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸੂਚਨਾ ਕੇਂਦਰ ਵਿਖੇ ਅੰਬੈਸਡਰ ਗਾਰਸੇਟੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਖੰਡ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮਾਡਲ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧਾਮੀ ਅਤੇ ਅੰਬੈਸਡਰ ਗਰਸੇਟੀ ਨੇ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ‘ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ।

ਰਾਜਦੂਤ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧਾਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਰਾਜਦੂਤ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਹਾਂ-ਪੱਖੀ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।

ਆਪਣੀ ਫੇਰੀ ਬਾਰੇ ਰਾਜਦੂਤ ਗਾਰਸੇਟੀ ਨੇ ਵਿਜ਼ਟਰ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ, “ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਥਾਨ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ – ਇਹ ਗੋਲਡਨ ਟੈਂਪਲ ਉਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ। ਡੂੰਘੇ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ। ”

ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧਾਮੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤ ਐਰਿਕ ਗਾਰਸੇਟੀ ਦਾ ਇੱਥੇ ਪੁੱਜਣ ’ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਜਦੂਤ ਗਾਰਸੇਟੀ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਬੰਧ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਪੰਜਾਬ ਦੇ 21 ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ‘ਚ ਯੈਲੋ ਅਲਰਟ, ਇਸ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਗਰਜ-ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਏਗਾ ਮੀਂਹ!

ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧਾਮੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅੰਬੈਸਡਰ ਗਾਰਸੇਟੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਲਈ ਸਿੱਧੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਸਹੂਲਤ ਮਿਲੇਗੀ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਆਉਣ ਦੇ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇਗਾ।

The post ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਗਰੂਘਰ ਹੋਏ ਨਤਮਸਤਕ, ਬੋਲੇ-‘ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ’ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਾਈਂ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਮ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਕਹਾਂਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀ ਨਿੱਤ ਸਵੇਰੇ ਸੁਣਨਾ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਸਾਈਂ ਜੀ ਨੇ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਿਤਨੇਮ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੂੰ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣਾਇਆ ਕਰੋ।

ਇਸ ਸਿੱਖ ਦਾ ਨਾਮ ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਲੋਂ ਭਾਨੁ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸਿੱਖ ਨੇ ਸਾਈਂ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਾਠ ਸੁਣਦੇ-ਸੁਣਦੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।

ਭਾਈ ਭਾਨੁ ਜੀ ਨੇ ਵਜੀਨ ਖਾਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਬਾਨੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਉਹ ਪੂਰਣ ਪੁਰਖ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰੋਗ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸ੍ਰੀ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਕੇ ਆਪਣੇ ਰੋਗ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਗੁਰੂ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਉਸਾਰੀ ਕਾਰਜ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਹਾਰਾਂ ਨੇ ਵਜੀਰ ਖਾਨ ਨੂੰ ਪਾਲਕੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਗਰੀਬ ਉੱਤੇ ਵੀ ਤਰਸ ਕਰੋ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕਸ਼ਟ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਰਣਾਗਤ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਰੱਖਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਇੰਨੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗਾਰੇ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਚੁੱਕੇ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣਿਓਂ ਲੰਘਣ ਲੱਗੇ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਸ਼ਟ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਕਰੋ। ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਛਾ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਗਾਰੇ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਦੂਰ ਸੁਟ ਕੇ ਉਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਫਿਰ ਗਾਰੇ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੇ ਚਲੇ ਆਏ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਅੱਛਾ ਜੀ ! ਕੁੱਝ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਫੇਰ ਸਰੋਵਰ ਦਾ ਚਿੱਕੜ ਲੈਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਵਾਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੋਕਰੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਚਿੱਕੜ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਦੇ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਢਿੱਡ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਵੇਗ ਵਲੋਂ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ। ਬਹੁਤ ਵੇਗ ਵਲੋਂ ਚਿੱਕੜ ਢਿੱਡ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੇ ਹੀ ਢਿੱਡ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਮਵਾਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਸਿੱਖ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਖਬਰ : ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਲਈ ਦਸਵੰਧ ‘ਤੇ ਮਿਲੇਗੀ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਤੋਂ ਛੋਟ

ਤੁਰੰਤ ਚਿਕਿਤਸਕ ਨੂੰ ਸੱਦਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੌਲੀ–ਹੌਲੀ ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦੁਰੁਸਤ ਹੋਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਣ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਤੋਂ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਚਿੱਕੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੁਟਿਆ ?

ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਗੁਰੂ ਜੀ ਪੂਰਨ ਸਮਰਥ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨ–ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਲਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਰਦਾਸ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸੰਕੇਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹੀ ਚਿੱਕੜ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਦੇ ਢਿੱਡ ਉੱਤੇ ਦੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਕਾਰਜ ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਮਾਤਰ ਸੀ। ਬਰਕਤ ਤਾਂ ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਦੀ ਸੀ।

The post ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਦਾ ਲਾਇਲਾਜ ਰੋਗ ਠੀਕ ਕਰਨਾ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਤੀਸਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਹੀ ਆਪ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ,ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਬ੍ਰਿਜ ਭਾਸ਼ਾ ਆਦਿ ਦਾ ਮੁਕੰਮਲ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਆਪ ਜੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਚੌਥੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਤੇ ਫਿਰ ਬਾਣੀ ਕੇ ਬੋਹਿਥ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸੁਯੋਗ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਆਗਰਾ ਤੇ ਕਾਂਸ਼ੀ ਵਿਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰਮਤਿ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ।

ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਵਾਪਸ ਪੰਜਾਬ ਆ ਗਏ । ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਪਰਖ ਕਰਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ । ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਿਰ ਸਾਹਿਬ (ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ) ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ । ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਗੁਰੂ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨਜਦੀਕੀ ਸੰਬੰਧ ਬਣੇ ਰਹੇ । ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਸਾਬਕਾ DGP ਸੁਮੇਧ ਸੈਣੀ ਨੇ ਵਿਜੀਲੈਂਸ ਵੱਲੋਂ ਖੁਦ ‘ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਜੋੜਨ ਦਾ ਡਰ ਕੀਤਾ ਜ਼ਾਹਰ, HC ਨੇ ਲਗਾਈ ਫਟਕਾਰ

ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ 40 ਵਾਰਾਂ ( ਗਾਥਾਗੀਤ ) ਅਤੇ 556 ਕਬਿੱਤ ( ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਦੋਨਾਂ ਰੂਪ ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਸੱਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਮੂਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1604 ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕਲਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ, ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ( ਸ਼੍ਰੀ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਜੀ ) ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਵੀ ਸੁਭਾਗਾ ਅਵਸਰ ਮਿਲਿਆ । ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਹੋਰਨਾਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਲਿਖਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ( ਭਾਈ ਹਰਿਆ, ਭਾਈ ਸੰਤ ਦਾਸ, ਭਾਈ ਸੁਖਾ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਨਸਾ ਰਾਮ ਜੀ ) ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਦੇਖਰੇਖ ਵੀ ਕੀਤੀ । ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿਰਜਣਾ ਨੂੰ ਸਾਮੂਹਕ ਰੂਪ ਤੇ “ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਜੱਥਾ ਲੈਕੇ ਗਵਾਲੀਅਰ ਵੀ ਗਏ ।

The post ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅਸਲ ਲਿਖਾਰੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੁਰਣ ਹੈ ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਅਸੀਂ ਜੁਗਤਿ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਦਾ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕੇ।

ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਿਗਿਆਸੁਵਾਂ ਨੂੰ ਨਗਰ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਚਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਨਗਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਫੁਲਵਾੜੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਦੋਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ ਉਹ ਦੂਰ ਧੁੱਪੇ ਕੁਝ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਓ।

ਸਿੱਖ ਤੁਰੰਤ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਆਇਆ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਮੱਖਣ ਦੀ ਮਟਕੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸੁਆਣੀ ਘਿੳ ਆਦਿ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿਗਿਆਸੂਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਇਹ ਮਟਕੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਕਿਉਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਘਿੳ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣੇ ਵੀ ਇਸ ਘਿੳ ਦੀ ਚਿਕਨਾਹਟ ਨੇ ਧੁੱਪੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰਬੰਸ ਵਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ

ਇਸ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਮਟਕੀ ਦਾ ਟੱਕੜਾ ਕਦੇ ਘਿੳ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਿਕਨਾਹਟ ਅਜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਹਿਰਦਾ ਗੁਰੂ ਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਚਿਰ ਸਥਾਈ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਭਲੇ ਹੀ ਅਰ?ਬੋਧ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਵੀ ਪਤਾ ਹੋਣ।

The post ਸਿੱਖ ਲਈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਣੀ ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ? ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਰਾਏ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਚੌਥੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮਾਤਾ ਭਾਨੀ ਜੀ ਕੁਖੋਂ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਚੱਕ ਰਾਮਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦਾ ਅਧੂਰਾ ਕੰਮ ਵੀ ਆਪ ਵਲੋਂ ਪੂਰਾ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਨੀਂਹ ਸਾਈਂ ਮੀਆਂ ਮੀਰ ਕੋਲੋਂ ਰਖਵਾਈ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਰਖਵਾਏ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭੱਟ ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਆਪ ਨੇ ਸੁਖਮਨੀ, ਬਾਰਹਮਾਂਹ, ਬਾਵਨ ਅੱਖਰੀ, ਫੁਨਹੇ, ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬਾਣੀ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਵਧਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ ਮੁਗਲੀਆ ਸਲਤਨਤ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੌਲਵੀ ਮੁਲਾਣਿਆਂ ਨੇ ਜਹਾਂਗੀਹ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕੰਨ ਭਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੁਰ ੂਜੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਾਮਦ ਵਿਚ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਤਰਾਂ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਦਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਪਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੁਗਲੀਆ ਸਲਤਨਤ ਰੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਦੂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੇ ਕੰਨ ਭਰੇ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਬੇਟੇ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ 30.5.1606 ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਵਹਾ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਅਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਡੇਰਾ ਸਾਹਿਬ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਜਬਰ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਆਪਾਂ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਜ਼ੁਰਮ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਝੁਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜ਼ਬਰ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੱਕ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਗੇ।

The post ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰਬੰਸ ਵਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਇਤਫਾਕ ਨਾਲ ਉਸੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਸੁਬੇਦਾਰ ਵੀ “ਸ਼ਹਾਜਹਾਂ” ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜੀ ਟੁਕੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ 1629 ਦਾ ਵਾਕਿਆ ਹੈ। ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬਾਜ ਬੜੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਸ਼ਾਹਜਹਾਨਂ ਦਾ ਬਾਜ ਸੀ। ਬਾਜ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਕਲੀਫ ਦੇਕੇ ਮਾਰਣਾ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲਗਿਆ। ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਜ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਹੀ ਬਾਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਲੈ ਆਇਆ।

ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਬਾਜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜੀ ਬਾਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਅਤੇ ਗ਼ੁੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਘਮਕੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਹੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਬਾਜ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਬਾਜ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜ ਨੇ ਜੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬਾਜ ਕੀ ਅਸੀਂ ਤਾਜ ਵੀ ਲੈ ਲਵਾਂਗੇ।

ਤੂੰ-ਤੂੰ, ਮੈਂ-ਮੈਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਨੌਬਤ ਲੜਾਈ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜ ਨੇ ਖਾਸਕਰ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਵੱਧਾ-ਚੜਾ ਕੇ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ। ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕਰਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। “ਕੁਲੀਟਖਾਨ” ਜੋ ਗਰਵਨਰ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਮੁਖਲਿਸ ਖਾਨ ਨੂੰ 7 ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਉੱਤੇ ਹੱਲਾ ਬੋਲਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।

15 ਮਈ 1629 ਨੂੰ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹਮਲੇ ਦੀ ਉਂਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਗਲੇ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਲੋਹਾ ਲੈਣ ਦੀ ਠਾਨ ਲਈ। ਪਿੱਪਲੀ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਜੰਗੀ ਸਾਮਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਕੇਵਲ ਚੜਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਆਸ। ਭਾਈ ਤੋਤਾ ਜੀ, ਭਾਈ ਨਿਰਾਲਾ ਜੀ, ਭਾਈ ਨੰਤਾ ਜੀ, ਭਾਈ ਤਰਿਲੋਕਾ ਜੀ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਲੋਹਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰੀਮ ਬੇਗ, ਜੰਗ ਬੇਗ ਏ ਸਲਾਮ ਖਾਨ ਕਿਲੇ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਡਿਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ। ਦੀਵਾਰ ਡਿੱਗੀ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਬੀਬੀ ਵੀਰੋ ਦੇ ਸਹੁਰੇ-ਘਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬਰਾਤ ਸ੍ਰੀ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੀਘੀ ਝਬਾਲ ਜਾਵੇ। (ਬੀਬੀ ਵੀਰੋ ਜੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੀ, ਬਰਾਤ ਆਉਣੀ ਸੀ)। ਰਾਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਰੁੱਕ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਦੀਵਾਰ ਬਣਾ ਲਈ।

ਦਿਨ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਕਮਾਨ ਪੈਂਦੇ ਖਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਫੌਜਾਂ ਲੜਦੇ-ਲੜਦੇ ਤਰਨਤਾਰਨ ਦੀ ਤਰਫ ਵੱਧੀਆਂ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਆਕੇ ਹੌਂਸਲਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਚੱਬੇ ਦੀ ਜੂਹ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਘਮਾਸਾਨ ਯੁਧ ਹੋਇਆ। ਮੁਖਲਿਸ ਖਾਨ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਆਮਨੇ-ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਫੋਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟ ਗਈਆਂ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਮੁਖਲਿਸ ਖਾਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਗਏ। ਫਿਰ ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਮੁਖਲਿਸ ਖਾਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਾਰ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਪੈਂਤਰਾ ਬਦਲ ਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਦੂਜਾ ਵਾਰ ਕਰਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭੱਟ ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਉਸਨੇ ਗ਼ੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਵਾਰ ਨੂੰ ਢਾਲ ‘ਤੇ ਲੈਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਲਟਾ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਖੰਡੇ ਦਾ ਵਾਰ ਇੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੁਖਲਿਸ ਖਾਨ ਦੀ ਢਾਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਧੜ ਦੇ ਦੋ ਫਾੜ ਕਰ ਗਿਆ। ਮੁਖਲਿਸ ਖਾਨ ਦੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਮੁਗਲ ਫੌਜਾਂ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮਨਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਿੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ 13 ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਵਾਕੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਸ਼ਹੀਦ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਸੰਗਰਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਬਣਾਇਆ। ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜ ਦੀ ਹਾਰ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਜਦੋਂ ਸਮਰਾਟ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀਨਤਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਇਸਦਾ ਪੂਰਾ ਦੁਖਾਂਤ ਮੰਗਵਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਪਮੰਤਰੀ ਵਜੀਰ ਖਾਨ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਭੇਜਿਆ। ਵਜੀਰ ਖਾਨ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦਾ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਅਤੇ ਤਥਿਅਪੂਰਣ ਟੀਕਾ ਸਹਿਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਇਹ ਲੜਾਈ ਗੁਰੂ ਜੀ ਉੱਤੇ ਥੋਪੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਦਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭ ਵਿਆਹ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਹਾਂਗੀਰ ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਉਪਮਾ ਅਕਸਰ ਸੁਣਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਇਸ ਭੁੱਲ ਉੱਤੇ ਸਥਾਨਾਂਤਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

The post ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ : ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਭ੍ਰਮਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀ ਹੋਏ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਕਣ। ਉਂਝ ਤਾਂ ਪੁਸਤਕੀਏ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਮਾਂ–ਸਮਾਂ ‘ਤੇ ਮਿਲੇ ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਵੇਤਾ ਕਿਤੇ ਦਿਸਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਸੰਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁਖਾਂ ਕੋਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੱਟ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪੰਜਵੇਂ ਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਸ਼ਟਿ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਣ ਅਤੇ ਬਹੁਮੁਖੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਹੋਈ ਦਿਵਯ ਜੋਤੀ ਦੇ ਬੇਹੱਦ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਭੱਟ ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੇ ਕਵੀ ਵੀ ਸਨ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਜਿਗਿਆਸਾ ਲੈ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਸਾਹਿਬ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦ ਹੋਏ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਿਆਰਾਂ ਸੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਤੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜਿਸਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰੂ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੀ ਉਮਰ ਪ੍ਰੌੜਾਵਸਥਾ ਦੀ ਤਾਂ ਹੋਵੇਗੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮੀਪਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਹਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਪਾਇਆ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਮਾਮਲਾ ਉਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ‘ਚ ਸਿੱਖ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਦਾ : 3 ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਜ਼ਾ, 1 ਘੰਟਾ ਜੁੱਤੇ ਤੇ ਭਾਂਡੇ ਕਰਨਗੇ ਸਾਫ

ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਿਥੀਚੰਦ ਦੇ ਅੜੀਅਲ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਉਲਟ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ੀਤਲ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਕਰਦੀ ਚੱਲੀ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਮਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸਬਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਭੱਟਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰੌ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਿਤ ਕਰ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੱਟ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੇ ਸਵੱਈਏ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

The post ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭੱਟ ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਪਹੁੰਚਣਾ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ : ਹੇ ਸੱਤ–ਪੁਰਸ਼ੋਂ ! ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀ ਇਹ ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਅਸੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ–ਰੱਬ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਖਿਏ ?
ਯੋਗੀ: ਬਾਲਕ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀ ਓਮ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਨਾਨਕ ਜੀ: ਠੀਕ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਵੱਖ–ਵੱਖ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਬੋਧਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯੋਗੀ: ਪੁੱਤਰ ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਤੁਸੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਖਿਏ ?

ਨਾਨਕ ਜੀ: ਇਹ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖ–ਵੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਭਟਕ ਗਏ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਤਿੰਨਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਉਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰ ਸੱਚ ਹੈ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹਨ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਨਸ਼ਵਰ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤ: ਜੋ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮਰਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਸਿੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਦ੍ਰਸ਼ਟਿਮਾਨ ਹੈ ਉਹ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਵੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈ ਉਸਦਾ ਮਰਣ ਵੀ ਹੈ। ਇਸਲਈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਅਭਏ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੂਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਦੂਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਸ ਉਹੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਵੈਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹੀ ਨਿਰਵੈਰ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਸਭਤੋਂ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਉਸਦਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ। ਉਹੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਲੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ਅਰਥਾਤ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਹੀਂ ਬੁੱਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਹੀਂ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਨਾਹੀਂ ਹੀ ਬਾਲਕ। ਉਹ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਲੋਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਦੇਵੀ–ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ–ਪਿਤਾ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਸਾਂਸਾਰਿਕ ਹਨ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ ?

ਯੋਗੀ: ਉਹ ਤਾਂ ਸਵਇੰਭੂ ਹੈ।
ਨਾਨਕ ਜੀ: ਬਿਲਕੁੱਲ ਠੀਕ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਮਾਰਣ ਆਪ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਖੁਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਫਿਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ?

ਯੋਗੀ: ਅਸੀ ਇਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਸਮਾਧੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਚਿੰਤਨ ਵਿਚਾਰਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਾਨਕ ਜੀ: ਯੋਗੀ ਜੀ ! ਇੱਕ ਗੱਲ ਜਾਨ ਲਓ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਪੂਰਣ ਪੁਰਖ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਮਾਧੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ–ਵਿਚਾਰਨਾ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ, ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਅਣਹੋਂਦ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਨਹੀਂ ਫੁੱਟਣਗੇ। ਅਰਥਾਤ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : 8 ਅਗਸਤ 1922 : ਗੁਰੂ ਕਾ ਬਾਗ ਮੋਰਚਾ ਦੀ ਆਰੰਭਤਾ, ਜਾਣੋ ਇਤਿਹਾਸ

ਯੋਗੀ: ਪੁੱਤਰ ! ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਂਗੇ ?
ਨਾਨਕ ਜੀ: ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪਾਲਣ ਕਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀ ਉਸ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬਣ ਸੱਕਦੇ ਹਾਂ, ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।

ਯੋਗੀ: ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਤੁਸੀ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੁਣੇ ਵੀ ਉਂਝ ਦਾ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਾਂਗੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕੀ ਆਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ ?
ਨਾਨਕ ਜੀ: ਉਹੀ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ ਜਾਓ ਜੋ ਲੋਕ-ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇ। ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਹੋਕੇ ਅਸਲੀਅਤ ਹੋਵੇ। ਅਰਥਾਤ ਅਸੀ ਕੇਵਲ ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਹੀ ਨਾ ਰਹਿਏ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਦਿਲੋਂ ਸਿੱਧੇ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਅੜਚਨ ਨਹੀਂ ਪਾਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿਅਕਤ ਕਰੋ। ਬਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣਦੇ ਹਨ।

The post ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਕੀ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?-ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਭੁਲੇਖਾ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਹਨ। ਜਦਕਿ ਸ਼ੇਖ ਫ਼ਰੀਦ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੇ ਇਸ ਭੁਲੇਖੇ ਬਾਰੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ-
ਫ਼ਰੀਦਾ ਮੈਂ ਜਾਨਿਆ ਦੁਖ ਮੁਝ ਕੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਐ ਜਗੁ ॥
ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਘਰਿ ਘਰਿ ਏਹਾ ਅਗੁ ॥

ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨੇੜਿਓਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਤੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਕੋਠੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇੰਝ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ, ਪੈਸਾ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ, ਐਸੋ-ਆਰਾਮ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਜ਼ਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ‘ਵੱਡਿਆਂ ਸਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪੀੜਾਂ’ ਕਹਿਣ ਵਾਂਗ ਇਹ ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਿਸਤਰੇ ਤਾਂ ਨਰਮ ਹਨ ਪਰ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਪਰ ਆਰਾਮਪ੍ਰਸਤੀ ਜੀਵਨ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ।

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਗ਼ਰੀਬ ਲੋਕ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀਆਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ । ਉਹ ਘਰ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਜੋਗੇ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਕਮਾ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸਬਰ-ਸੰਤੋਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਘੱਟ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ ।

ਅਮੀਰਾਂ-ਗਰੀਬਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਦੁੱਖ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ, ਧਨ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਔਲਾਦ ਦਾ ਚੰਗੀ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਦੁੱਖ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਿਸੇ ਅਮੀਰ ਜਾਂ ਗ਼ਰੀਬ ਦਾ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅੱਜ-ਕਲ੍ਹ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਨੂੰਹਾਂ-ਸੱਸਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਸੁਹਰੇ ਗਈ ਧੀ ਉੱਪਰ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦਾ ਜਬਰ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਆਪਸੀ ਝਗੜਾ, ਨੌਕਰੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਪਰ ਝਗੜੇ ਆਦਿ ਵੀ ਵਰਤਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ ।

ਸੰਸਾਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਹੈ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਘਰ। ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਭੋਗਣ ਤਾਂ ਆਏ ਹਾਂ। ਸਦਾ ਸੁਖ ਨਾ ਅਮੀਰ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗਰੀਬ ਨੂੰ। ਦੁੱਖ ਤਾਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ, ਅਵਤਾਰਾਂ ਤੇ ਪੀਰਾਂ ਪੈਗੰਬਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੀ ਆਏ ਹਨ। ਰਾਮਚੰਦਰ ਤੇ ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬਨਵਾਸ ਦਾ, ਪਾਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਾ, ਗੁਰ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਜਬਰ ਦਾ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ, ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿਚ ਪੈਣ ਦਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਨੂੰ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੇ ਧੋਖੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਮੀਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।

ਉਥੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਖ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ।
ਉਹ ਫ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ : ਦੁੱਖ ਦਾਰੂ ਸੁਖ ਰੋਗ ਭਇਆ ॥

ਅਰਥਾਤ ਦੁੱਖ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਲਈ ਦਾਰੂ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਸੁਖ ਰੋਗ ਸਮਾਨ ਹਨ। ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਬੰਦਾ ਸੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸਾਰੂ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਖੜ੍ਹੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਦਬੂ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੋਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਤੇ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ।

ਦੁੱਖ-ਸੁਖ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਗ ਹਨ-ਅੰਤ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਘਬਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਗੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਅੰਗ ਸਮਝ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਘਰ ਦੱਸਦਿਆ ਸੁਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਹੈ

ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਸਭ ਸੰਸਾਰ, ਸੋ ਸੁਖੀਆ ਜਿਸ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰ ॥

ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਆਤਮਿਕ ਬਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜਨ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਕੂੜੇ ਬਾਦਿਸਾਹ ਦੁਨੀਆਵੇ॥ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬਾਬਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ

The post ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਸਭ ਸੰਸਾਰ, ਸੋ ਸੁਖੀਆ ਜਿਸ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰ ॥ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਸੋ ਸਿਖੁ ਸਖਾ ਬੰਧਪੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿ ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਆਵੈ॥ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਭਾਈ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ। (ਪੰਨਾ 601)
ਹੇ ਭਾਈ! ਉਹੀ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿੱਖ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੁੜ ਕੇ ਦੁਖ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ:

ਗੁਰੂ ਸਿਖੁ ਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਏਕੋ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਚਲਾਏ॥ (ਪੰਨਾ 312)
(ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਗੁਰੂ ਸਿੱਖ (ਨਾਲ ਇਕ-ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ) ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ (ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ) ਹੈ, ਸਿੱਖ ਭੀ ਗੁਰੂ ਵਾਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ (ਦੀ ਲੜੀ) ਨੂੰ ਅਗਾਂਹ ਤੋਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰ ਗੱਦੀ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਅਤੇ ਪੰਥ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪੰਜ ਕਕਾਰੀ ਰਹਿਤ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਕੇਵਲ ਸਾਧਾਰਨ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦਾ ਦੈਵੀ ਸਿਦਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਜਦ ਅਸੀਂ ‘ਰਹਿਣੀ ਰਹਹਿ ਸੋਈ ਸਿੱਖ ਮੇਰਾ’ ਦਾ ਭਾਵ ਕੇਵਲ ਤਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੇ ਆਸ਼ੇ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਹਿਤ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਤਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਮਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ ਸਿੱਖ ਦੀ ਤਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਰਹਿਤ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਭੇਖ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੇਖ ਦੀ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਜੇਹੜੀ ਰਹਿਤ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਵਾਈ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ `ਚ ਦਰਸਾਈ ਜੀਵਨ – ਜੁਗਤ ਨਾਲੋਂ ਭਿੰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਰਹਿਤਨਾਮਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਸਮੇਸ਼ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਸਦਾਚਾਰਕ ਗੁਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਰ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ‘ਰਹਿਣੀ ਰਹਹਿ ਸੋਈ ਸਿਖ ਮੇਰਾ’ ਦਾ ਅਰਥ ਭਾਵ ਕੇਵਲ ਤਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖੀ ਵਿੱਚ ਨਿਘਾਰ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਦਾਚਾਰਕ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਚਾਹਤ ਘਟੀ ਹੈ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਖੰਡੇ ਦੀ ਪਾਹੁਲ ਛਕਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ/ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਛੂਤ – ਛਾਤ ਵਾਲਾ ਭਾਵ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸਮਝਣ ਦੀ ਰੁਚੀ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਆਤਮਕ ਰੋਗ ਵਧੇਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ‘ਪੰਜ ਕਕਾਰ’ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ‘ਚ ਕੋਈ ਛੋਟ ਨਹੀਂ

“ਭੇਖ ਪਿਆਰਾ ਨਾਹਿ ਮਮ ਵਰਣ ਪਿਆਰਾ ਨਾਹਿ। ਰਹਿਤ ਪਿਆਰੀ ਮੋਹ ਕੋ ਸਿਦਕ ਪਿਆਰਾ ਆਹਿ।”
ਖੰਡੇ ਦੀ ਪਾਹੁਲ ਛੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ `ਚ ਹਲੀਮੀ/ਨਿਮਰਤਾ ਆਦਿ ਦੈਵੀ ਗੁਣ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੇ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਉਪਦੇਸ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਹੀ ਦਿੱਤਾ :
ਮਾਨ ਮੋਹ ਮੇਰ ਤੇਰ ਬਿਬਰਜਿਤ ਏਹੁ ਮਾਰਗ ਖੰਡੇਧਾਰ॥ (ਪੰਨਾ 534)

ਸੱਚੀ ਰਹਿਣੀ ਤਦੇ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਸੱਚਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਮਨਮੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ, ਪ੍ਰਚਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਸੁੱਚੀ ਰਹਿਤ (ਰਹਿਣੀ) ਨਹੀਂ’। ‘ਰਹਿਣੀ’ ਜਾਂ ‘ਰਹਤ’ ਉੱਚੇ, ਤੇ ਸੱਚੇ ਸੁੱਚੇ ਵਿਕਾਰ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ!
‘ਰਹਿਤ ਪਿਆਰੀ ਮੁਝ ਕਉ, ਸਿਖ ਪਿਆਰਾ ਨਾਹਿ’।
‘ਰਹਿਣੀ ਰਹੈ ਸੋਈ ਸਿਖ ਮੇਰਾ, ਓਹੁ ਸਾਹਿਬ ਮੈ ਉਸ ਕਾ ਚੇਰਾ’।

The post ‘ਰਹਿਣੀ ਰਹੈ ਸੋਈ ਸਿਖ ਮੇਰਾ, ਓਹੁ ਸਾਹਿਬ ਮੈ ਉਸ ਕਾ ਚੇਰਾ’। appeared first on Daily Post Punjabi.

ਤਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਸਿੱਖ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਉਪਰ ਚੱਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਤਨ ਦੀ ਰਹਿਤ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਦਾ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਤਨ ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਮਨ ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਨਿਭਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੌਖੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਤਨ ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਕਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਫਿਰ ਮਨ ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਕਿਵੇਂ ਨਿਭਾਵਾਂਗੇ?

ਕੜਾ
ਕੜਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਹਿਮ, ਭਰਮ, ਗ੍ਰਹਿ, ਨਖੱਤਰ, ਜੰਤਰ, ਮੰਤਰ, ਤੰਤਰ, ਟੂਣਾ, ਨਜ਼ਰ, ਜਿੰਨ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਡਰਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੜੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਦੀਨਾਂ-ਦੁਖੀਆਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਲਈ ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਬਣ ਕੇ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕੜੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੱਗ, ਪੱਥਰ, ਲਾਲ-ਕਾਲਾ ਧਾਗਾ, ਰੱਖੜੀ ਆਦਿ ਬੰਨ੍ਹੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੜੇ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।

ਕਿਰਪਾਨ
ਕਿਰਪਾਨ ਉਸ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁਰਦੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੀ। ਜਿੱਥੇ ਕਿਰਪਾਨ ਸਿੱਖ ਦੇ ਅਜ਼ਾਦ ਜੀਵਨ ਤੇ ਅਜ਼ਾਦ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਤੇ ਮਜ਼ਲੂਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਜ਼ਾਲਮ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਹੈ। ਕਿਰਪਾਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਇੱਕ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਈਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਸਮਝ ਪੈ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਸਿੱਖ ਕਿਰਪਾਨ ਨੂੰ ਗਲ ਪਹਿਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਰਹਿਤਨਾਮਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ:
ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਸਤਰ ਨਰੰ ਭੇਡ ਜਾਨੋ॥ ਗਹੈ ਕਾਨ ਤਾ ਕੋ ਕਿਤੈ ਲੈ ਸਿਧਾਨੋ॥
ਇਹੈ ਮੋਰ ਆਗਿਆ ਸੁਨੋ ਹੇ ਪਿਆਰੇ॥ ਬਿਨਾਂ ਤੇਗ ਕੇਸੰ ਦੇਵਹੁ ਨਾ ਦੀਦਾਰੇ॥

ਕਛਹਿਰਾ
ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਉਚਾਈਆਂ ‘ਤੇ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਹਰ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਕਛਹਿਰਾ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਨੰਗੇਜ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਸਿੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਚਰਨ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਕਲਗੀਧਰ ਦਸਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਦੇਣ- ਪੰਜ ਕਕਾਰ, ਜਾਣੋ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ

ਇਹ ਪੰਜ ਕਕਾਰ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਸਿੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਨੇ ਇਹ ਪੰਜ ਕਕਾਰ ਤਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕਕਾਰ ਦਾ ਤਿਆਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਆਪਣਾ ਫੁਰਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਕਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਛੋਟ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ:
ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੱਖੀ ਈਂ ਪੰਜ ਹਰਫ਼ਿ ਕਾਫ਼॥ ਹਰਗਿਜ਼ ਨ ਬਾਸ਼ਦ ਈਂ ਪੰਜ ਮੁਆਫ਼॥
ਕੜਾ ਕਾਰਦੋ ਕਾਛ ਕੰਘਾ ਬਿਦਾਨ॥ ਬਿਨਾ ਕੇਸ ਹੇਚ ਅਸਤ ਜੁਮਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ।।

The post ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ‘ਪੰਜ ਕਕਾਰ’ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ‘ਚ ਕੋਈ ਛੋਟ ਨਹੀਂ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਜਿਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿਚ ਬੀਜ ਪਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਫ਼ਸਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਵਾੜ ਲਾਉਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਕਕਾਰ ਸਿੱਖੀ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਲਈ ਵਾੜ ਰੂਪ ਹਨ ਜੋ ਧਾਰਨ ਕਰਨੇ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਤਾਂ ਆਓ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਪੰਜ ਕਕਾਰਾਂ ‘ਤੇ-

ਕੇਸ
ਕੇਸ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ। ਸਿਰ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਸਾਬਤ ਕੇਸ ਸਿੱਖ ਦਾ ਨਿਆਰਾ ਰੂਪ ਖ਼ਾਲਸਾ ਹੋਣਾ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਇਹ ਤੋਹਫ਼ਾ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੀ ਹਰ ਦਾਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਤਨ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਹੀ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਈਆਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਕਾਇਮ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਬਖਸ਼ੇ ਇਸ ਨਿਆਰੇ ਸਰੂਪ ਸਦਕਾ ਹੀ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਸ ਨਿਆਰੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਇੱਕ ਵਖਰੀ ਕੌਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਥਾਈ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਰਗਟ ਹੋਈ।

ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕੇਸ ਰੱਖਣ ਦਾ ਅਸੂਲ ਹੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜੇ ਤਾਂ ਉਸੇ ਵਕਤ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਢਾਹ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੇ।

ਕੰਘਾ
ਕੰਘਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਢਿੱਲੜ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜੋਗੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਰੱਖ-ਰੱਖ ਕੇ ਜਟਾਵਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਬਲਕਿ ਸਿੱਖ ਤਾਂ ਸਦਾ ਚੁਸਤ ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਿੱਖ ਸਵੇਰੇ-ਸ਼ਾਮ ਦੋਨੋਂ ਵਕਤ ਕੰਘਾ ਕਰਕੇ ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਰਦਾ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਸੇਵਾ, ਸਿਮਰਨ ਤੇ ਸਾਧ-ਸੰਗਤ ‘ਚ ਬੀਤਿਆ ਸਮਾਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅਸਲੀ ਉਮਰ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਸਿਰ ਅੰਦਰ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਕੰਘਾ ਕਰਕੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਤ ਵਿਚ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਤ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕਿੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਹਿਤਨਾਮਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋਨੋਂ ਵਕਤ ਸਵੇਰੇ-ਸ਼ਾਮ ਕੰਘਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ:
ਕੰਘਾ ਦੋਨੋ ਵਕਤ ਕਰ, ਪਾਗ ਚੁਨੈ ਕਰ ਬਾਂਧਈ॥
ਦਾਤਨ ਨੀਤ ਕਰੈ, ਨਾ ਦੁਖ ਪਾਵੈ ਲਾਲ ਜੀ॥ (ਚੱਲਦਾ)

The post ਕਲਗੀਧਰ ਦਸਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਦੇਣ- ਪੰਜ ਕਕਾਰ, ਜਾਣੋ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਕੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ–
ਜੋਗੁ ਨ ਭਗਵੀ ਕਪੜੀ ਜੋਗੁ ਨ ਮੈਲੇ ਵੇਸਿ ॥
ਬਾਣੀ ‘ਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣਾ ਜਾਂ ਮੈਲਾ ਵੇਸ ਬਣਾਉਣਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਏਹੁ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਵੈ ਜੋਗੀ ਜਿ ਕੁਟੰਬੁ ਛੋਡਿ ਪਰਭਵਣੁ ਕਰਹਿ ॥
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਰੱਬ ਲੱਭਣ ਨੂੰ ਵੀ ਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਜੋਗੁ ਨ ਖਿੰਥਾ ਜੋਗੁ ਨ ਡੰਡੈ ਜੋਗੁ ਨ ਭਸਮ ਚੜਾਈਐ ॥ ਜੋਗੁ ਨ ਮੁੰਦੀ ਮੂੰਡਿ ਮੁਡਾਇਐ ਜੋਗੁ ਨ ਸਿੰਙੀ ਵਾਈਐ ॥
ਗੋਦੜੀ ਪਹਿਨ ਲੈਣਾ, ਡੰਡਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਣਾ, ਸਰੀਰ ਉਤੇ ਸੁਆਹ (ਭਸਮ) ਮਲ ਲੈਣਾ, ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਪਾ ਲੈਣਾ, ਸਿਰ ਮੁਨਾ ਲੈਣਾ, ਸਿੰਙੀ ਵਜਾਉਣਾ ਇਹ ਸਭ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

ਯੋਗ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ-

ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥
ਹਰ ਵੇਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਰੰਜਨ ਰਹੇ ਭਾਵ ਮਨ ਉਸ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ, ਇਸੇ ਜੋਗ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਗਲੀ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥ ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਸਮਸਰਿ ਜਾਣੈ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੧॥
ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖੇ, ਭਾਵ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੇ।

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪੰਨਾ 938 ‘ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬਾਣੀ ‘ਸਿੱਧ ਗੋਸ਼ਟੀ’ ਦਰਜ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੁਲ 73 ਪਉੜੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਰਹਾਉ ਹੈ-
ਕਿਆ ਭਵੀਐ ਸਚਿ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥ ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭਟਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਹੀ ਸੁੱਚਾ (ਪਵਿੱਤਰ) ਹੋਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਗੁਰਸਿੱਖ ਲਈ ਕੀ ਹੈ ‘ਯੋਗ’ ਤੇ ‘ਯੋਗੀ’ ਜੀਵਨ- ਆਓ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ

The post ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਸਮਸਰਿ ਜਾਣੈ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੧॥ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਭਟਕਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕੇਵਲ ਸੱਚ ਦੁਆਰਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਧ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ। ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਨਾਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰੇਕ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੱਚੇ ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਥੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

ਸਿੱਧ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ‘ਤੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਮਲ ਦਾ ਫੁੱਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਤਹ ‘ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਤੈਰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਅਤੇ ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਇਨਸਾਨ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਧ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹਾਂ? ਅਸੀਂ ਕਿੱਧਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਅਭੇਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

ਇਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਸਿੱਧ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ। ਸਿੱਧ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਸਿਮਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤਵਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਦਵੈਤ-ਭਾਵ ਮਿਟਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਨਾਨਕ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ? ”

ਆਖਰਕਾਰ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਕਟੋਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਥੇ ਗਏ ਪਰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਜੋ ਕਿ ਉਥੇ ਪਏ ਸਨ, ਦੁਆਰਾ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ! ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਕੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋਏ: “ਮੈਂ ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਸਿੱਧ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਚੇਲੇ ਬਣ ਗਏ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਭਗਤਾ ਕਾ ਬੋਲਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਦਰਗਹ ਪਵੈ ਥਾਇ ॥

The post ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸਿੱਧ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਫਲਸਫੇ ਨਾਲ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਕਰਾਉਣਾ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ, ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਿੰਘ ਸਰਸਾ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਚਮਕੌਰ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਮੁਗਲ ਫੌਜਾਂ ਵੀ ਚਮਕੌਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਚਮਕੌਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਤੇ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ‘ਤੇ ਦੋ ਸਿੰਘ ਪਿੱਛੇ ਗੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਠਹਿਰ ਗਏ। ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਬੀਬੀ ਹਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਬੀਬੀ ਨੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਖਿਡਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਚਮਕੌਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪਾਈਆਂ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।

ਬੀਬੀ ਹਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਪੋਲੇ ਪੈਰੀਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ। ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਤੰਬੂਆਂ ਵਿਚ ਸੌਂ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੀਬੀ ਨੇ ਪਛਾਣ ਕੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਆਸ-ਪਾਸ ਤੋਂ ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਲੱਕੜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਸਕੀ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਢੇਰ ਲਾ ਲਿਆ। ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ‘ਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਿਣ ਕੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਗ ਦੇ ਮੱਚਦੇ ਭਾਂਬੜ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਉਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਮੁਗ਼ਲ ਉਸ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ ਪਰ ਬੀਬੀ ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਪ ਕਾਰਨ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਭੇਤ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਪ ਉੱਤੇ ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਰਛੇ ਸਮੇਤ ਬੀਬੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ‘ਬਾਣੀ ਦੇ ਬੋਹਿਥ’ ਸ੍ਰੀ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਥਕ ਕਰਨਾ

The post ਮੁਗਲ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਗਰੂਰ ਤੋੜ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਬੀਬੀ ਹਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ ਜੀ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਸੁਣ ਕੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਕੁਝ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਛੇਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਸਿੱਖਾ, ਮੈਂ ਜਮਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ। ਜਨਮ ਮਰਨ ਨਹੀਂ ਕੱਟ ਸਕਦਾ, ਐਸੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਡੇਰਾ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਸਿੱਖ ਨੇ ਟਕਾ ਅਤੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੰਡ ਚੁੱਕ ਲਈ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਟਕਾ ਤੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੰਡ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ! ਜਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ, ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੱਟਣਾ ਜੀ।” ਹਜ਼ੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ”ਸਿੱਖਾ, ਨਾਮ ਜਪਿਆ ਕਰ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ।” ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਵੀ ਕੱਟਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਨ ਗੁਰੂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਸੱਭ ਸੰਗਤ ਜਿਸ ਦਰਸਨ ਕੋ ਆਵੈ। ਸਚੇ ਪਾਤਸਾਹ ਕਹਿ ਕੈ ਬੁਲਾਵੈ।”

The post ਸਭ ਸੰਗਤ ਜਿਸ ਦਰਸ਼ਨ ਕੋ ਆਵੈ। ਸੱਚੇ ਪਾਤਸਾਹ ਕਹਿ ਕੈ ਬੁਲਾਵੈ। appeared first on Daily Post Punjabi.

ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਔਰਤ ਉਸ ਦੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਉਸ ਦੇ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਵਾਸਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤੇ ਫ਼ਕੀਰ ਤਾਂ ਰੱਬ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਫ਼ਿਰਕਾ ਆਧਾਰਿਤ ਹਿੰਦੂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਇਹ ਜਵਾਬ ਸੁਣ ਕੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਹੂਣੇ ਫ਼ਕੀਰ ਸ਼ਾਹ ਦੌਲਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨਗਰ (ਕਸ਼ਮੀਰ) ਵਿਖੇ ਸ਼ਸਤਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਗਏ ਤੇ ਰਸਤੇ ’ਚ ਸ਼ਿਵਾ ਜੀ ਮਰਹੱਟੇ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗੁਰੂ ਸ੍ਰੀ ਸਮਰਥ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਸ੍ਰੀ ਸਮਰਥ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਗੱਦੀ ’ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਤਾਂ ਤਿਆਗੀ ਸਾਧੂ ਸਨ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਸਤਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਫੌਜ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ‘ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ’ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇੰਝ ਕਿਉਂ?’ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਤਿਆਗੀ ਸੀ।’ ਇਹ ਉੱਤਰ ਮਹਾਤਮਾ ਰਾਮਦਾਸ ਦੇ ਦਿਲ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਰਾਜਾ ਰਤਨ ਰਾਏ ਦਾ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ‘ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਾ ਰਹੱਸ ਜਾਣ ਕੇ ਦਸਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਪਹੁੰਚਣਾ

The post ਫਕੀਰ ਸ਼ਾਹ ਦੌਲਾ ਦਾ ਮੀਰੀ-ਪੀਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸਵਾਲ ਕਰਨਾ ਤੇ ਇਸ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ੇ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤ ਬਖਸ਼ਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਅਜਿਹੀ ਮਿਹਰ ਕਰੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਅੱਗਾ ਸਵਰ ਜਾਇ। ਇਸ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਾਦ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਸੌਖਾ ਤੇ ਸੁਖ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।” ਗੁਰੂ ਜੀ – ਨਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਬੜੀ ਔਖੀ ਹੈ। ਤੇਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਸਹਿਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਹ ਤਾਂ ਖੰਡੇ ਨਾਲੋਂ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਵਾਲ ਨਾਲੋਂ ਨਿੱਕਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਲੈ। ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਆਪ ਜੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਾਹੇ ਤੋਰੋ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਚਲਣ ਦਾ ਬਲ ਵੀ ਬਖਸ਼ੋ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ “ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ੇ ਨਾਮ-ਧਨ ਮਿਲਣ ਬਾਦ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਆਮ ਧਨ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੁੱਖੀ ਤਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇਂਗਾ?”

ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਕਿਉ ਕਰਨਾ ਹੈ ? ਉਝ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਧਨ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕ ਦਿਨ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਧਨ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਉ ਤਾਂ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ ? ਆਪ ਮੈਨੂੰ ਦਰ ‘ਤੇ ਆਏ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਨਾ ਮੋੜੋ। ਮੇਰੀ ਝੋਲੀ ਸੱਚੇ ਨਾਮ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ। ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ੇ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਪਿੱਠ ‘ਤੇ ਥਾਪੜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤ ਬਖਸ਼ ਦਿੱਤੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ੇ ਦੀ ਕਾਇਆਂ ਹੀ ਪਲਟ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਅੰਦਰ ਅਜਿਹਾ ਰਸ ਤੇ ਅਨੰਦ ਭਰ ਗਿਆ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਾਣਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸੀਆ ਬਣ ਗਿਆ।

ਉਹ ਨਾਮ ਜਪਣ, ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੰਡ ਕੇ ਛਕਣ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਮਾਉਦੇ ਹੋਇ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰਾ ਤੇ ਵਪਾਰ ਵੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਦ ਚਿਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਹੋਰ ਹੀ ਭਾਣਾ ਵਰਤਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਹੂਕਾਰੇ ਵਿੱਚ ਘਾਟਾ ਪੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੁਨਿਆਵੀ ਧਨ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਸਤਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਦਾਲ ਰੋਟੀ ਦਾ ਮਸਾਂ ਹੀ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਚਲਣ ਲੱਗਾ ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਾ ਜਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਘਬਰਾਇਆ ਅਤੇ ਡੋਲਿਆ। ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਮਖੌਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ “ਵੇਖੋ, ਚੰਗੀ ਸਿੱਖੀ ਧਾਰੀ ਆ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਮਾਈ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਹੈ।” ਪਰ ਮਹੇਸ਼ੇ ਨੇ ਇਸ ਠੱਠੇ-ਮਖੌਲ ਭੋਰਾ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਮੰਨਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਮਹੇਸ਼ੇ ਦਾ ਸਿਦਕ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਵੇਖ ਕੇ ਬੜੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਇਕ ਦਿਨ ਜਦ ਉਹ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਪਿੱਠ ਉੱਪਰ ਥਾਪੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮਹੇਸ਼ਿਆ! ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਬਾਹਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਸਿੱਖੀ ਇਹੋ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧਨ ਆਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਅਰਥ ਲਾਓ, ਪਰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਰੱਖੋ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ‘ਚ ਕਰੋ ਸੱਚੀ ਸੇਵਾ, ਬਾਅਦ ‘ਚ ਤਾਂ ਲੋਕ ਵਿਖਾਵਾ- ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਦਾ ਪਿਤਰ ਭੋਜ ‘ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼

The post ਭਾਈ ਮਹੇਸ਼ੇ ਦਾ ਸਿਦਕ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਤੇ ਉਸ ‘ਤੇ ਮਿਹਰ ਦਾ ਹੱਥ ਫੇਰਨਾ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਦਾ ਬੇਟਾ ਦਾਰਾ ਸ਼ਿਕੋਹ ਬਹੁਤ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੇ ਹਕੀਮਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨਾਲ ਦਾਰਾ ਸ਼ਿਕੋਹ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ। 1707 ਈ: ਵਿੱਚ ਦਾਰਾ ਸ਼ਿਕੋਹ ਲਾਹੌਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਰਤਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਆਇਆ। ਮੁਗਲ ਸਲਤਨਤ ਨਾਲ ਭਾਵੇਂ ਗੁਰੂ-ਘਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਬਾਬਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਟਕਰਾਉ ਵਾਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੇ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਗਵਾਲੀਅਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਚਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਅਸਹਿ ਅਤੇ ਅਕਹਿ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਗੁਰੂ ਅਕਾਲ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਸਦ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਦਿਆਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਲੂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਨੌਜੁਆਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤਯਾਬ, ਰਿਸ਼ਟਪੁਸ਼ਟ ਰੱਖਣ ਲਈ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੱਲ ਅਖਾੜਿਆਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਕੁਠਾੜ ਵਾਲਾ ਰਾਣਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਜੱਸ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਹ ਝੋਲੇ ਦਾ ਮਰੀਜ਼ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਜਾਣੋ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਦੋਹਿਤਾ ਬਾਣੀ ਕਾ ਬੋਹਿਥਾ…

The post ਜੋ ਸਰਣਿ ਆਵੈ ਤਿਸੁ ਕੰਠਿ ਲਾਵੈ ਇਹੁ ਬਿਰਦੁ ਸੁਆਮੀ ਸੰਦਾ॥ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਮਹਾਦੇਵ ਖੇਡਦਾ ਜ਼ਰੂਰ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਜਿੱਤ-ਹਾਰ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੁਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਬਾਲ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਬਹੁਤ ਸਹਿਜ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ। ਖੇਡ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਕਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਨਿਰਉੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਵੀ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਕਦੇ ਇਹ ਬਾਲ-ਝਗੜੇ ਬੀਬੀ ਭਾਨੀ ਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟਿਆਂ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣੀ-ਜਾਣ ਬਣ ਨਿਆਂ ਕਰਦੀ। ਨਿਆਂ ਉਪਰੰਤ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕੌਡੀਆਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣ ਲਈ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ।

ਬੀਬੀ ਭਾਨੀ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਕੌਡੀਆਂ ਤਾਂ ਕੀ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਾਕੇ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਕੇ ਰੋਂਡੀ ਪਿੱਟਣ ਵਾਲੇ ਬੀਰਬਲ, ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ, ਚੰਦੂ, ਸਰਹੰਦੀ ਸਮੇਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਅੰਦਰ ਜਨਮਾਂ-ਜਨਮਾਂ ਤਕ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਤੇ ਨਿਰਉਤਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਛੱਡਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਪੀਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਚੁਣੌਤੀ, ਬਣ ਗਿਆ ਛੱਪੜ ਦਾ ਡੱਡੂ

The post ਪੰਜਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨਾਲ ਸਹਿਜ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਕੌਡੀਆਂ ਦਾ ਖੇਡ ਖੇਡਣਾ appeared first on Daily Post Punjabi.

ਭਾਈ ਜੈ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਮੈ ਇਹ ਜਗਤ ਝੂਠ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੁਕ ਸਕਦਾ ਤੁਸੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਦਮੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ। ਜੈ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਾਜ਼ੀ ਜੀ ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਧਰਮ ‘ਚ ਸੂਰ ਹਰਾਮ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਧਰਮ ‘ਚ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਹਰਾਮ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂਇਸ ਜਗਤ ਝੂਠ ਤੰਬਾਕੂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਕੁਰਹਿਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਦੇਖੋ ਲਓ। ਮੇਰੀ ਮੰਨੋ ਤਾਂ ਇਸ ਜਗਤ ਝੂਠ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਖਾਣ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਭਾਈ ਜੈ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਲੋ ਜੋ ਹੁੰਦਾ। ਸਿਪਾਹੀਓ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮਨਣ ਕਰਕੇ ਦਰਖਤ ਨਾਲ ਪੁਠਾ ਲਟਕਾ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਖਲ ਲਾ ਦੋ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰਦੋ ਤਾਂ ਕੇ ਅਗੇ ਤੋ ਕੋਈ ਹੁਕਮ ਮਨਣ ਤੋ ਇਨਕਾਰੀ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ।

ਸਿਪਾਹੀ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਭਾਈ ਜੈ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਧੰਨੁ ਕੌਰ ਦੋਵੇਂ ਪੁਤਰ ਕੜਾਕਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਤੇ ਇਕ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਭਾਈ ਜੈ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਅਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਜਲਾਦਾਂ ਨੇ ਰੰਬੀਆਂ ਨਾਲ ਭਾਈ ਜੈ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੁਠੀ ਖਲ ਲਾਹ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿਤਾ। ਸਿੱਖ ਆਪਣੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸਿਖੀ ਸਿਦਕ ਨਿਭਾ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਪੰਡਤ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਗੀਤਾ ਪਾਠ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ

The post ਭਾਈ ਜੈ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦੇ ਕੇ ਸਿੱਖੀ ਸਿਦਕ ਨਿਭਾਉਣਾ appeared first on Daily Post Punjabi.